سامانه یکپارچه ارزیابی امنیت شبکه و زیرساخت

فقدان مدل امتیازدهی و وزن‌دهی یکسان برای کنترل‌ها و حوزه‌های امنیتی.

نبود شاخص‌های کمی و قابل اندازه‌گیری برای تعیین سطح امنیت و بلوغ امنیتی زیرساخت‌ها.

دشواری اولویت‌بندی ضعف‌های شناسایی‌شده بر اساس میزان اهمیت، احتمال وقوع و تأثیر آن‌ها بر دارایی‌ها و خدمات سازمان.

عدم امکان استخراج تحلیل‌های آماری و روندهای کلان از نتایج ارزیابی‌های انجام‌شده.

محدودیت در شناسایی نقاط ضعف مشترک و الگوهای تکرارشونده در زیرساخت‌های مورد ارزیابی.

دشواری ارائه تصویری مستند، قابل سنجش و قابل دفاع از وضعیت امنیتی زیرساخت‌ها به مدیران و تصمیم‌گیران.

صرف زمان قابل توجه ارزیابان برای تهیه، تکمیل، تجمیع و تحلیل اطلاعات و تدوین گزارش‌های نهایی.

وابستگی تهیه گزارش‌ها به مهارت نگارشی و شیوه تحلیل هر ارزیاب و در نتیجه عدم یکنواختی در ساختار و محتوای گزارش‌ها.

احتمال بروز خطاهای انسانی در انتقال اطلاعات، محاسبات، امتیازدهی و تهیه گزارش.

دشواری تجمیع و نگهداری سوابق ارزیابی‌ها و دسترسی سریع به نتایج دوره‌های گذشته.

محدودیت در نظارت مدیریتی بر میزان پیشرفت ارزیابی‌ها، عملکرد ارزیابان و کیفیت خروجی کار.

دشواری به‌روزرسانی هم‌زمان چک‌لیست‌ها و اعمال تغییرات در معیارهای ارزیابی برای تمامی کارشناسان.